It’s good to be back.

Όπως ξέρετε είχα πρόβλημα με το Word και δεν μπορούσα να γράψω Blog αλλά ευτυχώς όλα λύθηκαν χάρη στον Deus x Machina που λέγετε Έλλη “Asaph” Μόκα και την ευχαριστώ πολύ.

Τα νέα μου παρόλο τις πολλές μέρες ΔΕΝ αλλάξανε, ακόμα σπίτι είμαι αλλά έχω κάτι καινούργιο για κάποιον άλλον που ξέχασα να το αναφέρω όταν είχε γίνει.

Ο Σπύρος ο Παραπλήγας σταμάτησε να είναι πια  Σπύρος ο Παραπλήγας και ξανάγινε Σπύρος Ο Δικηγόρος. Κυκλοφορεί ανάμεσα μας με κουστούμι και σαμσοναιτ περνώντας απαρατήρητος ανάμεσα στη λεία του.

Σήμερα θα σας γνωρίσω και ένα νέο φίλο μου που τον αποκαλώ «Ο Απάλευτος» και παραθέτω μια συζήτηση που είχα της προάλλες μαζί του.

Απαλευ.- Είδες την νέα διαφήμιση για τα ΚΡΙ-ΚΡΙ?

Εγώ- Όχι, γιατί?

Απαλευτ.- Παίζει μέσα ο Ιδιοκτήτης του «Το Καπνιστό Τσουκάλι»

Εγώ- Ποιο?

Απαλευ.- Έλα ρε το Κρητικό Εστιατόριο.

Εγω- Αααα, δεν τον ξέρω δεν έχω πάει εκεί μόνο παραγγέλνω ποτέ-ποτέ Delivery .

Απαλευ- Ε, άρα του έχεις μιλήσει στο τηλέφωνο, τον ξέρεις λοιπόν. Ε αυτός έπαιξε σε διαφήμιση.

Όπως καταλαβαίνετε ο Απάλευτος νόμιζε ότι επειδή μίλησα σε κάποιον στο τηλέφωνο θα έπρεπε να τον ξέρω φατσικά!!! Και αυτός ο άνθρωπος σε ένα μήνα θα έχει δικό του αμάξι και θα θερίζει κόσμο.

Για αυτό το λόγο ο Απάλευτος έχει μια θέση στην κατηγόρια… «Μικροί Θεούληδες».

Αύριο θα σας μιλήσω για το «Βασιλιά», έναν ακόμα από το πάνθεων τον μικρών Θεών.