Ήμουνα στο σπίτι του Ακατονόμαστου(μικρός Θεούλης Νο 3) σήμερα και βλέπαμε μια ταινία.

Στην αρχή της ταινίας βλέπουμε τον πρωταγωνιστή σε μικρή ηλικία να βλέπει το νεκρό πτώμα του πατέρα του με καταστραμμένο το πρόσωπο του λόγο έντονης επαφής με γρανιτένια πέτρα. Σχεδόν πάντα όταν βλέπω ένα νεκρο με καταστραμμένο πρόσωπο σκέφτομαι ότι μάλλον ζει και σκότωσε κάποιον άλλον στη θέση του. Όταν αναφέρω αυτό στον Ακατονόμαστο μου λέει με σιγουριά:

-Αποκλείετε ρε Μαλακά να έζησε. Του έχουν καταστρέψει το πρόσωπο, κανείς δεν θα μπορούσε να επιβιώσει μετά από αυτό.

Πιστεύω ότι αυτός ο κόσμος είναι πολύ μικρός για να χωρέσει την απαλεψια του Ακατονόμαστου, πρέπει το κράτος να μεριμνήσει ώστε να νοικιάσουμε το Πλούτωνα για να την αποθηκεύουμε όταν δεν την χρειάζεται.