3 μέρες τώρα έχω μπαστακωθεί σπίτι με το air-condition αγκαλιά να δουλεύω.

Όλοι με παίρνουν τηλέφωνο και μου επαναλαμβάνουν τις ίδιες συζητήσεις σαν μιλημένοι μάρτυρες.

Ξεκινάνε λέγοντας ότι κάνει ζέστη… περνάνε στον υδράργυρο μιλώντας για αυτόν σαν να είναι στο δίπλα δωμάτιο και νομίζουν ότι αυτός τρελάθηκε… με ρωτάνε αν έχω βγει έξω… λένε πριν απαντήσω τις δικές τους εμπειρίες από την μεσημεριανή έξοδο τους…. Κάνουν μια απαίσια παρομοίωση που περιλαμβάνει αυγά και πεζοδρομία για να μπορέσουν να πουν με άλλο τρόπο ότι κάνει ζέστη λες και οι προηγούμενοι 3 δεν ήταν αρκετοί για να το εμπεδώσω… αναφέρουν τα 3 ντους την ημέρα που έκαναν (χώρια τα 6 στον ιδρώτα τους)… αναφέρουν την μακρινή οφθαλμαπάτη που λέγετε καλοκαιρινή άδεια και τα ξεγυρισμένα μπάνια που θα ρίξουν…αναστενάζουν… ρωτάνε αν έχω κανένα νέο… αναφέρω ότι σας έγραψα στη πρώτη γραμμή περί air-condition και οικειοθελούς εγκλεισμού… ζηλεύουν… κατηγορούν ότι καταστρέφουν την ατμόσφαιρα… ρωτάνε πόσο το πήρα… αναρωτιούνται αν μπορώ να τους γνωρίσω το ψυκτικό φίλο μου να τους το βάλει (ασχέτως αν η μισή Ελλάδα έχει σπουδάσει ψυκτικός) … απειλούν ότι θα ξαναπάρουν τηλέφωνο μες στην εβδομάδα να πάμε για καφέ… κάνουν μια τελευταία αναφορά της ζέστης για να μην ξεχνιόμαστε… κλείνουν το τηλέφωνο.

Πρέπει να βρούμε το εργοστάσιο που βγάζει τους φίλους με καρμπόν και να το βομβαρδίσουμε.